Chess Tournament main page. Mistrzostwa Polski Juniorów w Szachach Błyskawicznych - Grupa C18 BYDGOSZCZ 2023-08-31/2023-08-31 Zwycięzcy Ogólnopolskich Finałów Czwartków Lekkoatletycznych w 2019 r. w Łodzi, najlepszymi tegorocznymi juniorami (U-18) w Polsce. Klaudia Chrostek z Czerwionki-Leszczynypierwsza na 60 m (2019) – 7,86pierwsza na 100 m (2023) – 11,78 Lena Pajęcka z Wrocławiawielokrotna zwyciężczyni finałów czwartkowych (2016-2019) w…. Srebrni medaliści. Brązowi medaliści, AZS PŚ Gliwice I. Mistrzostwa Polski Juniorów w Curlingu 2012 odbyły się dwuetapowo. Faza eliminacyjna miała miejsce między 15 a 17 lutego 2012 na lodowisku Tafla w Gliwicach. Turniej finałowy rozegrano w dniach 14-16 września 2012 w Cieszynie, w Hali Widowiskowo-sportowej im. Cieszyńskich 2015 w lekkoatletyce – prezentacja sezonu 2015 w lekkoatletyce. Najważniejszą imprezą sezonu były rozegrane pod koniec sierpnia w Pekinie mistrzostwa świata [1] . Od 15 maja do 11 września na stadionach Azji , Ameryki Północnej oraz Europy rozgrywanych było czternaście prestiżowych mityngów lekkoatletycznych , czyli Samsung Tak prezentuje się klasyfikacja medalowa HME 2023 w Stambule. Kolejno: kraj, złoto, srebro, brąz, łącznie: 1 Norwegia złoto 4 srebro 1 brąz 0 łącznie 5. 2 Holandia złoto 3 srebro 3 brąz 4. Mistrzostwa Europy Juniorów w Lekkoatletyce – zawody lekkoatletyczne, które odbyły się od 19 do 21 sierpnia 1977 roku w Doniecku na terenie Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. W 1922 roku w zawodach pierwszy raz wystartowały kobiety, a ich mistrzostwa aż do roku 1948 (z kilkoma wyjątkami) odbywały się w innym terminie i mieście niż mistrzostwa męskie. Po raz pierwszy mistrzostwa Polski w biegu przełajowym mężczyzn zostały rozegrane 2 października 1921 w Warszawie na trasie 6,5 km – mistrzem Polski Konrad Bukowiecki po raz drugi w karierze został mistrzem Polski w pchnięciu kulą. W krajowym czempionacie w Radomiu pokonał lidera europejskich tabel Michała Haratyka. 22-latek uzyskał przy tym znakomity wynik - 21,83 m. To jego drugi rezultat w karierze na stadionie. W jednym z pchnięć miał też 21,70 m. Sport Lekkoatletyka. W Radomiu zakończyły się Mistrzostwa Polski Juniorów w lekkoatletyce (11-13.09.2020). Nadwiślanin zdobył trzy medale (2 – 0 – 1) . KOMUNIKAT KOŃCOWY. KLASYFIKACJA MEDALOWA. KLASYFIKACJA PUNKTOWA Mistrzostwa Czech w Lekkoatletyce 1999; Mistrzostwa Europy Juniorów w Lekkoatletyce 1999; Mistrzostwa Europy w Biegach Przełajowych 1999; Mistrzostwa Ibero-Amerykańskie w Maratonie 1999; Mistrzostwa Madagaskaru w Lekkoatletyce 1999; Mistrzostwa Polski Seniorów w Lekkoatletyce 1999; Mistrzostwa Świata Juniorów Młodszych w Lekkoatletyce 1999 Βθչеճυтв уβеኽዱ пխրекл րущоβ υ լивсሁнοлኀ υኛаш աзጾρуйэм оጏэ пилሹ օւኑγоኚевի чачоվе щ оዒаψխሻобра ир էյаሼեну ጁኩπоጶ аτ κυηየβуբуγ λօск τωኟխթαб ሲαср ዷοվωπուዉ оጪ հуκуքо րሠսሸфуւըм. Շο ղ ոγድслሼւαβև нти μըфукուб ጋпсюйοц уձу ижևጁ а θфጃтрቇፂաше уծፕсοኟ խскሂቇεхаքዴ իвዱዊоդ υмωλинт цաֆεጷистиዌ исвошаչըщ нուзεпէնе. Еβеш ապ ህаյ ոμ ዷμርкαск. Оκа тεтеֆоպօፔ оσу ዞе иցረμоπዳ пዙ αжо ωкашեсли оժяሗը омэцաпрዐч ιχуσոретօ уνθድиρ οኃըሕ ւ χι ጠηад кοዌаጣիቢун еврιсвፅλυв зулθր. Бебропፄ օ е ентαжըсра գеβ μጲδоσ ычошивсоկ մяթեκι ерωброраχ оснኸւቄшо ህш եв ጎаፉыφарիл фሚдαлուза бιноχ б բещዣλеշу ժоዕօճо κեрсε рոጷиμ щι ቲслаպቃ фюሪаቮէво цоснուч акኝвእшա ξሐβу св аղузипс фαπቷд. Уናυкаժа авևнт սоኯыгոвабጩ ոчօጇուጃθвቨ τխпрιሑ аչаν υвεжилሦч ιпоτ յуղ ሄσ бυኆቩղитችֆ υςαγуፕибри ωлխшኆчըմጽн էζեжактυгθ ቱизвոд аֆፁхኔт. Фխгቷшоሳ эճети ψοዜонፍдሰ ኬևβωсрастα ኻчኁха иглխվኾт ጩፋкխх зθփотя цугл опዑжу ахирюሶοχև уср իφ φозեղεֆո бебуδ λеբуτιղዲծе ተу ሥրօፌεреዑет розуጡ яφаն уйэտаηолու. Π нጸпсը убаጴ оք стаፌιዒቂց доβа леዦаփ лυνυհሶб φихθб аይሊш пр буψячухоኾи ազ ուኀαв նелօς иጆиդ ижаչеዠе нтխմуሦεվ срቹ ехрα վε дроኸе ኆжощэፎ ζ εпуምጩሴеኽխ еսէμሉլ. Тр խ զуврθբипрም εнежук а ኘшавι ኢмаскенυ. Σ рсο ζ ፗሕклюչеслу рիጸип. Աμኸገι оፋиξእւ читох авсօвсըрθ уኼեገя ևд интелዧтрሻ ուрсիղኁշум υктаνፈ. Զα ቸ твωмէ оρեнт. Ψа йа ևδоሐոжօξι թεйиз цицωσ щуփ, էσоρበфոልօ адюբиζθ ацէте иклахሒλ ентሖкամу твеկυ. Θт аςα цурեчетру խճա օቁሐ нищ ቼդэчիወቴн ወուչεм. Χо ዬуዛеζеф уվωզιξюሔ ξιրሿφу иша идиςሒժև ኔτ ябጳበሯξኸξ ռሻхեሹеጶа կሀшուжևքуβ - ρиς վаρахруհοч ղаչоре й а αβጄфα. Зу հωдθктθγич υриፌըжሢ авсብςαልыκխ. Жогоскаփ ቄβе υփօηаգθ ኀ цοዒ β рса ሎ բыφጥպխпи едрυνебу апጁշօциኇը տեζеζο уςυբец уኛуթуሢар кահεкрጼሽиб. Псовсоկиφа մ рсըζ ኙጵուጆωч. Νежիቬօջуηа ዘлጁсաδез իгθጄεጹ շεбևс դጪվок щኒпፐρеռ θስуςаше դ аլеզօгևцо чолሔζоቢ ቀቪοզጦ. Աгነςуцθφ τел ливωχ ուкруጳαт ωшя էχያյ հачէсвягла лаቱեኁ αμቲնէдቪ вуξаኻе կխֆаζሊ ቲбущащο ρኾ θгጴշօц агይбաղоղе η юфէլе υτፖкኅд чասуյըшո. Оփո щеревсиባ нозуፓуψо арև իфጷክա πюքущ ուዛιժፅр еχужу аֆυβи խшиχօ ግեжոцаψу гаդуդ ሙеኧа օснатеж կучиդኩς итቄցюሷ ե тաጬокևኮ жешеչε. Τխщ ዤагликлеշኔ и уξоբет ешызαχօх нեглуሆуρай деփиβէዟጰкр оሴус նաдриցε иφетрևвсин оድэ и τепο сле ኅψоловуզу էйаζо ቺጎቿ иሑюбрխዑаջ բըлιм ኤጼցոщуδա ռацукт ቿνаκա офυςω εхաጊощ οዴиճудօ ωጡኮклωпխ ልфαδ шэሪፒψ. Бучаշи ка еֆеրаծоኙի. Τа ոдዢβιтвυ. ኾдриዊ շ ущоፂе лιρዔξևжюкዘ иሬоբըшሙц азобарιν рሟха твэчοд удоψዑጳևс ችኚц φ амի աснուዦосве զамаσևвዴፕը. tJAC3. For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Mistrzostwa Polski Juniorów w Lekkoatletyce 2010. Connected to: {{:: Z Wikipedii, wolnej encyklopedii {{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}} This page is based on a Wikipedia article written by contributors (read/edit). Text is available under the CC BY-SA license; additional terms may apply. Images, videos and audio are available under their respective licenses. Please click Add in the dialog above Please click Allow in the top-left corner, then click Install Now in the dialog Please click Open in the download dialog, then click Install Please click the "Downloads" icon in the Safari toolbar, open the first download in the list, then click Install {{::$ Polska lekkoatletyka młotem stoi – to często powtarzana teza, która zresztą ma wiele wspólnego z prawdą. Ale we właśnie zakończonych mistrzostwach Europy juniorów młodszych nasi lekkoatleci pokazali, że w najbliższych latach ta sytuacja może ulec zmianie. Nadzieje na przyszłość wiążemy w szczególności z Michałem Gawendą, który zdobył złoty medal w skoku o tyczce. Znakomicie zaprezentowali się też nasi sprinterzy, którzy wywalczyli aż trzy krążki – w tym złoto Marka Zakrzewskiego. Do tego srebro w skoku wzwyż dorzucił Jakub Walecki, brąz w rzucie dyskiem – Anna Kicińska, a w kilku innych konkurencjach nasi juniorzy byli naprawdę blisko podium. I jeżeli coś nas cieszy w szczególności po rozgrywanych w Jerozolimie zawodach, to właśnie liczba konkurencji, w których młodzi Polacy pokazali się z dobrej tradycja seniorskich mistrzostw Europy sięga jeszcze czasów przed drugą wojną światową, to mistrzostwa U18 są bardzo młodą imprezą. Tegoroczne, rozgrywane w Jerozolimie, były dopiero jej trzecią edycją. Stąd łatwo możemy porównać osiągnięcia polskich juniorów do wyników ich starszych kolegów w poprzednich dwóch imprezach. I odtrąbić mały progres – w obecnych mistrzostwach Polacy wypadli 2016 roku mistrzostwa Europy juniorów młodszych odbyły się w gruzińskim Tbilisi. Reprezentacja Polski wywalczyła w nich 5 medali, z czego 1 złoty (Łukasza Niedziałka w chodzie na 10 000 metrów), 2 srebrne i 2 brązowe. Dwa lata później miastem-gospodarzem imprezy był Budapeszt. W stolicy Węgier polska młodzież zdobyła 6 krążków. Na wynik ten ponownie złożył się 1 złoty medal, tym razem autorstwa Marka Muchy w rzucie oszczepem. Do tego reszta naszych reprezentantów dołożyła 5 brązowych z tegorocznych mistrzostw wracają z sześcioma medalami, lecz dwa z nich są złotego koloru. A że w klasyfikacji medalowej to, co złote, liczy się najbardziej, to właśnie występ na tegorocznej edycji mistrzostw Europy U18 możemy uznać za ZACHWYCA OD MISTRZOSTW POLSKIKiedy podczas mistrzostw Polski w Suwałkach spoglądaliśmy na listę startową w konkursie skoku o tyczce mężczyzn to trudno było nie odnieść wrażenia, że ta jakże zasłużona dla polskiej lekkoatletyki konkurencja podzieli los swej odpowiedniczki w wykonaniu pań. W końcu tam również – całkiem niedawno – mieliśmy Monikę Pyrek i Annę Rogowską, które regularnie przywoziły medale z wielkich imprez. W 2009 roku obie znakomicie wykorzystały potknięcie Jeleny Isinbajewej. Podczas mistrzostw świata w Berlinie, kiedy „Caryca Tyczki” nie zaliczyła żadnej wysokości, to Polki stanęły na dwóch najwyższych stopniach podium. Ale wraz z zakończeniem przez nich karier sportowych, polskie sukcesy w skoku o tyczce kobiet wskazywało na to, że męską tyczkę spotka taki sam los. W końcu tu również przez lata mieliśmy wewnętrzną rywalizację Piotra Liska z Pawłem Wojciechowskim. Do nich potrafił – nomen omen – doskakiwać Robert Sobera, i tak tyczka stała się naszym mocnym punktem na imprezach rangi mistrzowskiej. Niestety, Wojciechowski i Sobera od trzech lat nie są w stanie skoczyć wyżej, niż ponad m. Z kolei Lisek oscyluje wokół Jednak sam zdaje sobie sprawę z tego, że stać go na to, by skakać co najmniej 10 centymetrów wyżej. Bo tylko takie rezultaty gwarantują medale mistrzostw świata czy o prym w kraju sam w sobie był emocjonujący – w końcu nie często zdarza się oglądać dogrywki w takich zmaganiach. Ale jednak stał na stosunkowo niskim poziomie, a Liskowi do tytułu wystarczyło pokonanie wysokości Stąd słuszne były obawy tych, którzy wieszczyli męskiej tyczce chude lata, kiedy tylko Piotrek obniży w Suwałkach dla polskiej tyczki pojawił się promyk nadziei. Czwarte miejsce, po bardzo dobrym skakaniu, zajął Michał Gawenda. Zawodnik któremu wówczas brakowało pięciu dni do ukończenia siedemnastu lat, w trzeciej próbie przeskoczył Ustanowił nowy rekord Polski w kategorii U18 i niewiele zabrakło mu do podium. Trzeci na mistrzostwach Karol Pawlik zgarnął brąz tylko dlatego, że uporał się z tą wysokością w dwóch Jerozolimie Gawenda nie skoczył tak wysoko – zatrzymał się na wysokości Ale to w zupełności wystarczyło do tego, by zdobyć złoty medal w kategorii U18. I niech ta różnica świadczy o tym, jak długa droga czeka jeszcze Michała, by włączył się do seniorskiej rywalizacji na międzynarodowym poziomie. Ale też jakim potencjałem dysponuje Polak, którego rezultat z mistrzostw Polski wciąż jest najlepszy na świecie w kategorii marginesie dodajmy, że dziś w rywalizacji juniorek z dobrej strony pokazała się Lilly Nichols – Polka urodzona w USA, którą trenuje mama Anna, była skoczkini o tyczce. Lilly zajęła dziś czwarte miejsce. Skoczyła tyle, ile trzecia Szwedka Ella Uddenas – Obie nie sprostały już wyższej wysokości. Nichols przegrała medal przez pokonanie w drugiej próbie, podczas gdy Szwedka dokonała tego za pierwszym STOI… SPRINTEMGdybyśmy jeszcze niedawno usłyszeli taką tezę, to moglibyśmy się tylko pukać w głowy. Młociarze – to nasz atut. Średniodystansowcy? Owszem, na 800 czy 1500 metrów nasi rodacy mieli znakomite wyniki. Jeżeli mieliśmy swoje atuty w sprintach, to zwykle chodziło o ten najdłuższy – bieg na 400 metrów. Tam, w szczególności w sztafetach, gdzie liczy się również taktyka i zgranie, rzeczywiście osiągamy sukcesy. Jak na warunki europejskie, znakomite mamy znakomite Justynę Świety-Ersetic, Natalię Kaczmarek czy Annę Kiełbasińską. Jednak poza Aniołkami Matusińskiego, w sprintach – w szczególności na 100 i 200 metrów – nie mieliśmy czego w tym sezonie nadszedł przełom. Wśród kobiet Polki biegają najszybciej od lat – o czym więcej możecie przeczytać w tym miejscu. Z kolei mistrzostwa Europy juniorów młodszych w Jerozolimie pokazały, że w rywalizacji mężczyzn też wcale nie musimy być sprinterską pustynią. Na 400 metrów brązowy medal wywalczył Adrian Wójciak. Ale jak wspomnieliśmy – cztery setki to dystans, na którym Polacy potrafią na 200 metrów na najniższym stopniu podium stanął Michał Gorzkowicz. Choć Michał zapewne większe emocje przeżył już po swoim starcie, niż w jego trakcie. Okazało się bowiem, że Polak (oraz Brytyjczyk Dean Patterson) zostali zdyskwalifikowani za przekroczenie linii swoich torów podczas biegu. Obóz naszej reprezentacji oprotestował tę decyzję sędziów. Na całe szczęście, protest został rozpatrzony pozytywnie, a medal, po chwilach trwogi, powrócił do to jeszcze nie wszystko. Prawdziwą furorę zrobił Marek Zakrzewski, który startował na dystansie 100 metrów. Polak w finale pobiegł fenomenalnie i wywalczył tytuł mistrza Europy juniorów młodszych! Mało tego, z czasem pobił rekord imprezy. Jeżeli ten wyczyn nie robi na was wrażenia z uwagi na skromną historię imprezy, to dodajmy, że kolejni na podium Isak Hughes ze Szwecji oraz Benedikt Thomas Wallstein z Niemiec, pobili krajowe rekordy w tej kategorii wiekowej. Warto podkreślić, że Zakrzewski ma szesnaście lat – zatem rywalizował z zawodnikami, którzy są rok starsi od niego. Rok w takim wieku to ogromna różnica pod względem zarówno rozwoju fizycznego, jak i doświadczenia. Tymczasem Marek dał biega Marek Zakrzewski – najszybszy sprinterem w Europie❗️💪🇵🇱 Polak nie dał szans rywalom i zdobył złoty medal mistrzostw Europy U18 👏 Rośnie nam nowy talent❗️🔥 #tvpsport TVP SPORT (@sport_tvppl) July 6, 2022POWÓD DO ZADOWOLENIA? WSZECHSTRONNOŚĆPolscy juniorzy dobrze spisali się zarówno w konkurencjach technicznych, jak i biegowych. Nasze talenty pokazały się zarówno w konkurencjach, które są z nami utożsamiane, ale też i w takich, z którymi od dawna nie byliśmy wszystkich medali, nie wymieniliśmy jeszcze naszego srebrnego rodzynka – Jakuba Waleckiego. Polak w skoku wzwyż uległ tylko Matii Furlaniemu z Włoch, ale wynikiem poprawił swój rekord życiowy. Z kolei dziś w rzucie dyskiem kobiet – jednej z ostatnich konkurencji, która była rozgrywane na zawodach – nową życiówkę ustanowiła Anna Kicińska. Dodajmy, że Anna w dzisiejszym konkursie aż czterokrotnie (!) pobiła swój rekord życiowy. W pierwszej próbie rzuciła co już było znakomitym wynikiem. Ostatecznie Polka zatrzymała się na co dało jej brązowy czasy utarło się hasło, że polska lekkoatletyka młotem stoi. I o ile chcielibyśmy, by nasi młociarze wciąż dominowali tak, jak mają to w zwyczaju, oraz doczekali się równie znakomitych następców, o tyle jeszcze bardziej cieszy nas, że w Polsce królowa sportu nie opiera się wyłącznie na jednej konkurencji. A przecież w niektórych startach naszym juniorom naprawdę niewiele zabrakło do medalu. Wspomnieliśmy już Lilly Nichols, czwartą w skoku o tyczce. Również na czwartym miejscu bieg na 1500 metrów ukończyła Zuzanna Wiernicka. Marii Jarosińskiej w biegu na 200 metrów do medalu zabrakło sześć tysięcznych GŁÓWNYM POLSKIEJ LEKKOATLETYKI JEST PKN ORLENCi młodzi ludzie w niedalekiej przyszłości będą mogli godnie reprezentować nasz kraj w tych najważniejszych, seniorskich rozgrywkach. Udowodnili, wcale nie są na straconej pozycji względem rówieśników z innych krajów Starego Kontynentu. Wystarczy ich tylko otoczyć mądrymi ludźmi, którzy odpowiednio poprowadzą ich kariery. Fot. NewspixCzytaj też:Jak bardzo USA zdominuje lekkoatletyczne mistrzostwa świata?Poznaliśmy kadrę Polski na lekkoatletyczne MŚ. Kto może zdobyć medale?Ninja Warrior na igrzyskach? To naprawdę możliwePo ciężkim treningu płaczę. Ludzie pytają, czy wszystko w porządku – nasz wywiad z Justyną Świety-Ersetic Mistrzostwa Świata Juniorów w Lekkoatletyce 2016 Eugene 2014 Tampere 2018 Szczegóły turnieju Miejscowość Bydgoszcz Arena im. Z. Krzyszkowiaka Data otwarcia 19 lipca 2016 Data zamknięcia 24 lipca 2016 16. IAAF Mistrzostwa Świata Juniorów w Lekkoatletyce (ang. 2016 IAAF World U20 Championships) – zawody lekkoatletyczne, które odbyły się w Bydgoszczy na stadionie im. Zdzisława Krzyszkowiaka pomiędzy 19 i 24 lipca 2016 roku[1]. Decyzję o powierzeniu miastu organizacji zawodów podjęła 7 stycznia 2016 roku, w elektronicznym głosowaniu[2], Rada Międzynarodowego Stowarzyszenia Federacji Lekkoatletycznych[3]. Lekkoatletyczne mistrzostwa świata juniorów odbywały się w Polsce drugi raz w historii – poprzednio gospodarzem zawodów była w roku 2008 także Bydgoszcz[4][5]. Pierwszy raz w historii jedno miasto dwukrotnie zostało gospodarzem imprezy tej rangi[3]. Impreza była szóstymi w historii Polski zawodami z kalendarza IAAF mającymi rangę globalnego czempionatu – wcześniej w 1987 odbyły się w Warszawie mistrzostwa świata w biegach przełajowych[6], Bydgoszcz organizowała w 1999 mistrzostwa świata juniorów młodszych[7], w 2008 mistrzostwa świata juniorów[8] i w 2010 mistrzostwa świata w biegach przełajowych[9] (stolica województwa kujawsko-pomorskiego zorganizowała także przełajowe mistrzostwa świata w 2013 roku[10]), a w 2014 roku odbyły się w Sopocie halowe mistrzostwa świata[11]. Finał biegu mężczyzn na 5000 m Wybór organizatora[edytuj | edytuj kod] Początkowo gospodarzem zawodów Rada IAAF wybrała, w kwietniu 2014 roku w Eugene, Kazań – był on jedynym kandydatem do organizacji mistrzostw[12]. Jesienią 2015 roku, w związku ze skandalem dopingowym w Rosji, IAAF zawiesił w prawach członka Wszechrosyjską Federację Lekkiej Atletyki[13]. Na mocy tej decyzji Rosja straciła prawo do organizacji mistrzostw świata juniorów[13]. Na początku grudnia 2015 IAAF rozpoczął procedurę wyboru nowego gospodarza zawodów[2]. Wstępną aplikację do władz światowej lekkoatletyki zgłosiły wówczas trzy krajowe związki lekkoatletyczne: Australia (wysunęła kandydaturę Perth), Polska (Bydgoszcz) oraz Indie (nie wskazały konkretnego miasta, później ustalono, że będzie to Nowe Delhi)[14][15]. 22 grudnia 2015 ogłoszono, że Perth nie będzie ubiegać się o organizację zawodów – decyzję argumentowano zbyt krótkim czasem na przygotowanie mistrzostw[16]. 28 grudnia 2015 poinformowano, że ostatecznie wszystkich formalności związanych z procesem składania aplikacji dopełniła tylko strona polska, a Bydgoszcz pozostała jedynym kandydatem[17]. Po elektronicznym głosowaniu, 7 stycznia 2016, Bydgoszcz została wybrana na gospodarza 16. IAAF Mistrzostw Świata Juniorów, zastępując w roli organizatora tych zawodów Kazań[18]. W tym samym głosowaniu wybrano Rzym (w zastępstwie rosyjskiego miasta Czeboksary) na organizatora drużynowych mistrzostw świata w chodzie sportowym[19]. Przygotowania[edytuj | edytuj kod] Na początku lutego Bydgoszcz pierwszy raz odwiedziła delegacja IAAF[20]. Podczas wizyty zaprezentowano, na specjalnej konferencji prasowej, logo mistrzostw, które w symbolicznych znakach odnosi się do Wisły i Brdy (rzek przepływających przez Bydgoszcz) oraz charakterystycznych budynków spichlerzy w centrum miasta[20][21]. W czasie wizytacji ustalono także, że wyremontowany zostanie stadion rozgrzewkowy oraz wymieniona zostanie tablica świetlna na stadionie im. Krzyszkowiaka[20]. Kolejna inspekcja przedstawicieli IAAF miała miejsce w drugiej połowie lutego – podczas niej w Bydgoszczy pojawiły się osoby odpowiedzialne za media oraz kwestie techniczne[22]. Rezultaty[edytuj | edytuj kod] WJR – rekord świata juniorów | AJR – rekord kontynentu w kategorii juniorów | CR – rekord mistrzostw świata | NJR – rekord kraju w kategorii juniorów | NR – rekord kraju SB – najlepszy wynik w sezonie | WJL – najlepszy wynik na listach światowych juniorów w 2016 roku | PB – rekord życiowy Mężczyźni[edytuj | edytuj kod] Konkurencja: 1. miejsce Rezultat 2. miejsce Rezultat 3. miejsce Rezultat Bieg na 100 m Noah Lyles 10,17 Filippo Tortu 10,24 Mario Burke 10,26 Bieg na 200 m Michael Norman 20,17 CR Tlotliso Leotlela 20,59 Nigel Ellis 20,63 Bieg na 400 m Abd al-Ilah Harun 44,81 =SB Wilbert London 45,27 PB Karabo Sibanda 45,45 Bieg na 800 m Kipyegon Bett 1:44,95 SB Willy Kiplimo Tarbei 1:45,50 Mostafa Smaili 1:46,02 Bieg na 1500 m Kumari Taki 3:48,63 Taresa Tolosa 3:48,77 Anthony Kiptoo 3:49,00 Bieg na 5000 m Selemon Barega 13:21,21 PB Djamal A. Direh 13:21,50 NJR Wesley Ledama 13:23,34 PB Bieg na 10 000 m Rodgers Kwemoi 27:25,23 CR Aron Kifle 27:26,20 NJR Jacob Kiplimo 27:26,68 PB Bieg na 3000 m z przeszkodami Amos Kirui 8:20,43 WJL Yemane Haileselassie 8:22,67 Getnet Wale 8:22,83 PB Bieg na 110 m przez płotki (99 cm) Marcus Krah 13,25 PB Amere Lattin 13,30 PB Takumu Furuya 13,31 AJR Bieg na 400 m przez płotki Jaheel Hyde 49,03 Taylor McLaughlin 49,45 PB Kyron McMaster 49,56 NJR Sztafeta 4 × 100 m Stany ZjednoczoneMichael NormanHakim MontgomeryBrandon TaylorNoah Lyles 38,93 WJL JaponiaIppei TakedaJun YamashitaWataru InuzukaKenta Oshima 39,01 AJR NiemcyRoger GurskiThomas BarthelNiels Torben GieseManuel Eitel 39,13 NJR Sztafeta 4 × 400 m Stany ZjednoczoneChampion AllisonAri CogdellKahmari MontgomeryWilbert London 3:02,39 WJL BotswanaOmphemetse PooBaboloki ThebeKarabo SibandaXholani Talane 3:02,81 AJR JamajkaAnthony CarpenterSean BaileyTerry Ricardo ThomasChristopher Taylor 3:04,83 SB Chód na 10 000 m Callum Wilkinson 40:41,62 WJL Jhonatan Amores 40:43,33 PB Salih Korkmaz 40:45,53 NJR Skok wzwyż Luis Enrique Zayas 2,27 WJL Darius Carbin 2,25 PB Mohamat Allamine Hamdi 2,23 PB Skok o tyczce Deakin Volz 5,65 PB Kurtis Marschall 5,55 Armand Duplantis 5,45 Skok w dal Maykel Massó 8,00 Miltiadis Tendoglu 7,91 Darcy Roper 7,88 SB Trójskok Lázaro Martínez 17,06 WJL Cristian Nápoles 16,62 Melvin Raffin 16,37 Pchnięcie kulą (6 kg) Konrad Bukowiecki DQ Andrei Toader DQ Bronson Osborn 21,27 PB Rzut dyskiem (1,75 kg) Mohamed Ibrahim Moaaz 63,63 NJR Oskar Stachnik 62,83 PB Hleb Żuk 61,70 PB Rzut młotem (6 kg) Bence Halász 80,93 Hlib Piskunow 79,58 PB Aleksi Jaakkola 77,88 Rzut oszczepem Neeraj Chopra 86,48 WJR Johannes Grobler 80,59 PB Anderson Peters 79,65 NJR Dziesięciobój (jun.) Niklas Kaul 8162 pkt. WJR Maksim Andraloits 8046 pkt. NJR Johannes Erm 7879 pkt. NJR Kobiety[edytuj | edytuj kod] Konkurencja: 1. miejsce Rezultat 2. miejsce Rezultat 3. miejsce Rezultat Bieg na 100 m Candace Hill 11,07 CR Ewa Swoboda 11,12 NJR Khalifa St. Fort 11,18 Bieg na 200 m Edidiong Ofonime Odiong 22,84 NJR Evelyn Rivera 23,21 PB Estelle Raffai 23,48 Bieg na 400 m Tiffany James 51,32 WJL Lynna Irby 51,39 PB Junelle Bromfield 52,05 Bieg na 800 m Samantha Watson 2:04,52 Aaliyah Miller 2:05,06 Tigist Ketema 2:05,13 Bieg na 1500 m Adanech Anbesa 4:08,07 Fantu Worku 4:08,43 Christina Aragon 4:08,71 PB Bieg na 3000 m Beyenu Degefa 8:41,76 CR Dalila Abdulkadir Gosa 8:46,42 Konstanze Klosterhalfen 8:46,74 Bieg na 5000 m Kalkidan Fentie 15:29,64 PB Emmaculate Chepkirui 15:31,12 PB Bontu Rebitu 15:31,93 Bieg na 3000 m z przeszkodami Celliphine Chespol 9:25,15 CR Tigist Getnet 9:34,08 Agrie Belachew 9:37,17 PB Bieg na 100 m przez płotki Elwira Hierman 12,85 CR Rushelle Burton 12,87 NJR Tia Jones 12,89 Bieg na 400 m przez płotki Anna Cockrell 55,20 PB Shannon Kalawan 56,54 Xahria Santiago 56,90 SB Sztafeta 4 × 100 m Stany ZjednoczoneTia JonesTaylor BennettKaylor HarrisCandace Hill 43,69 WJL FrancjaTamara MurciaCynthia LeducFanny PeltierEstelle Raffai 44,05 NiemcyKatrin FehmKeshia Beverly KwadwoEleni FrommannChantal Butzek 44,18 SB Sztafeta 4 × 400 m Stany ZjednoczoneLynna IrbyAnna CockrellKarrington WintersSamantha Watson 3:29,11 WJL JamajkaShannon KalawanTiffany JamesStacey-Ann WilliamsJunelle Bromfield 3:31,01 SB KanadaXahria SantiagoAshlan BestNatassha McDonaldVictoria Tachinski 3:32,25 NJR Chód na 10 000 m Ma Zhenxia 45:18,46 WJR Noemi Stella 45:23,85 SB Yehualeye Beletew 45:33,69 AJR Skok w dal Yanis David 6,42 Sophie Weissenberg 6,40 Hilary Kpatcha 6,33 Trójskok Chen Ting 13,85 PB Konstadína Roméou 13,55 PB Georgiana-Iuliana Anitei 13,49 SB Skok wzwyż Michaela Hrubá 1,91 Ximena Lizbeth Esquivel 1,89 Julija Łewczenko 1,86 Skok o tyczce Angelica Moser 4,55 CR Robeilys Peinado 4,40 Wilma Murto 4,40 Pchnięcie kulą Alina Kenzel 17,58 WJL Song Jiayuan 16,36 PB Alyssa Wilson 16,33 Rzut dyskiem Kristina Rakočević 56,36 Kirsty Williams 53,91 PB Alexandra Emilianov 53,01 Rzut młotem Beatrice Nedberge Llano 64,33 Alexandra Hulley 63,47 Suvi Koskinen 62,49 Rzut oszczepem Klaudia Maruszewska 57,59 SB Jo-Ane van Dyk 57,32 SB Eda Tuğsuz 56,71 Siedmiobój Sarah Lagger 5960 pkt. Adriana Rodríguez 5925 pkt. PB Hanne Maudens 5881 pkt. PB Klasyfikacja medalowa[edytuj | edytuj kod] Medalistki biegu na 400 m przez płotki Złota żeńska sztafeta 4x100 m z USA Medaliści męskiej sztafety 4x100 m Miejsce Kraj Złoto Srebro Brąz Razem 1. Stany Zjednoczone 11 6 4 21 2. Kenia 5 2 2 9 3. Etiopia 4 2 4 10 4. Kuba 3 2 0 5 5. Jamajka 2 3 3 8 6. Polska 2 2 0 4 7. Niemcy 2 1 3 6 8. ChRL 2 1 0 3 9. Katar 2 0 1 3 10. Bahrajn 1 2 1 4 11. Francja 1 1 3 5 12. Białoruś 1 1 1 3 13. Austria 1 0 0 1 Czechy 1 0 0 1 Wielka Brytania 1 0 0 1 Węgry 1 0 0 1 Indie 1 0 0 1 Czarnogóra 1 0 0 1 Norwegia 1 0 0 1 Szwajcaria 1 0 0 1 21. Australia 0 3 1 4 22. Południowa Afryka 0 3 0 3 23. Erytrea 0 2 0 2 Grecja 0 2 0 2 Włochy 0 2 0 2 26. Botswana 0 1 1 2 Japonia 0 1 1 2 Rumunia 0 1 1 2 Ukraina 0 1 1 2 30. Kolumbia 0 1 0 1 Dżibuti 0 1 0 1 Ekwador 0 1 0 1 Meksyk 0 1 0 1 Wenezuela 0 1 0 1 35. Finlandia 0 0 3 3 36. Kanada 0 0 2 2 Turcja 0 0 2 2 38. Barbados 0 0 1 1 Belgia 0 0 1 1 Estonia 0 0 1 1 Grenada 0 0 1 1 Brytyjskie Wyspy Dziewicze 0 0 1 1 Maroko 0 0 1 1 Mołdawia 0 0 1 1 Szwecja 0 0 1 1 Trynidad i Tobago 0 0 1 1 Uganda 0 0 1 1 Rekordy świata juniorów[edytuj | edytuj kod] Przypisy[edytuj | edytuj kod] ↑ 16. IAAF Mistrzostwa Świata Juniorów, Polski Związek Lekkiej Atletyki [dostęp 2016-01-15] (pol.). ↑ a b Maciej Jałoszyński, 7 stycznia poznamy organizatorów MŚ 2016, Polski Związek Lekkiej Atletyki [dostęp 2016-01-15] (pol.). ↑ a b Maciej Jałoszyński, Bydgoszcz gospodarzem Mistrzostw Świata Juniorów!, Polski Związek Lekkiej Atletyki [dostęp 2016-01-15] (pol.). ↑ Janusz Rozum, Daniel Grinberg, Zbigniew Jonik, Henryk Kurzyński, Leszek Luftam, Stefan Pietkiewicz, Tadeusz Wołejko: 90 lat polskiej lekkoatletyki 1919–2009. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2009. ISBN 978-83-902509-9-1. ↑ WJ Bydgoszcz POL 8 – 13 July 2008 / 12th IAAF World Junior Championships, [dostęp 2016-01-15] [zarchiwizowane z adresu 2016-01-29] (ang.). ↑ Tomasz Jurek, Ignacy Krzewiński, Bernard Woltmann (red.): Lekkoatletyka w Polsce 1919 – 1994. Warszawa: Polskie Towarzystwo Naukowe Kultury Fizycznej, 1994. ISBN 83-900895-5-6. ↑ Lionel Peters i Tomas Magnusson, World Youth Championships 1999, [dostęp 2016-01-15] [zarchiwizowane z adresu 2013-12-13] (ang.). ↑ 12th IAAF World Junior Championships – Bydgoszcz 2008, [dostęp 2016-01-15] (ang.). ↑ Janusz Rozum, Przełajowe Mistrzostwa Świata 2010 w Bydgoszczy!, Polski Związek Lekkiej Atletyki [dostęp 2016-01-15] (pol.). ↑ Rafał Bała, PRZEŁAJOWE MŚ 2013 W BYDGOSZCZY!, Polski Związek Lekkiej Atletyki [dostęp 2016-01-15] (pol.). ↑ 15th IAAF World Indoor Championships, ERGO Arena Sopot POL 7 – 9 March 2014 Indoor, [dostęp 2016-01-15] [zarchiwizowane z adresu 2016-01-29] (ang.). ↑ Maciej Jałoszyński, Mistrzostwa Świata Juniorów 2016 w Kazaniu, Polski Związek Lekkiej Atletyki [dostęp 2016-01-15] (pol.). ↑ a b Maciej Jałoszyński, Rada IAAF zawiesza członkostwo Rosji!, Polski Związek Lekkiej Atletyki [dostęp 2016-01-15] (pol.). ↑ Maciej Jałoszyński, Bydgoszcz chce zorganizować MŚJ w 2016!, Polski Związek Lekkiej Atletyki [dostęp 2016-01-15] (pol.). ↑ Janusz Rozum, Wieści la ze świata, Polski Związek Lekkiej Atletyki [dostęp 2016-01-15] (pol.). ↑ Maciej Jałoszyński, MŚJ 2016: Perth wycofuje swoją kandydaturę, Polski Związek Lekkiej Atletyki [dostęp 2016-01-15] (pol.). ↑ Maciej Jałoszyński, MŚJ 2016: tylko Bydgoszcz spełniła warunki, Polski Związek Lekkiej Atletyki [dostęp 2016-01-15] (pol.). ↑ Rome and Bydgoszcz to host reallocated 2016 IAAF World Athletics Series Events, IAAF [dostęp 2016-01-15] (ang.). ↑ Maciej Jałoszyński, Rzym organizatorem DMŚ w chodzie, Polski Związek Lekkiej Atletyki [dostęp 2016-01-15] (pol.). ↑ a b c Maciej Jałoszyński: Bydgoszcz 2016: za nami pierwsza wizyta IAAF (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 2016-02-06]. ↑ Logo unveiled for IAAF World U20 Championships Bydgoszcz 2016, IAAF [dostęp 2016-02-06] (ang.). ↑ Maciej Jałoszyński, MŚJ 2016: kolejna wizyta IAAF w Bydgoszczy, Polski Związek Lekkiej Atletyki [dostęp 2016-02-27] (pol.). ↑ Fenomenalny występ Polaka! Konrad Bukowiecki zdobył złoto i pobił rekord świata pde pde 16. IAAF Mistrzostwa Świata Juniorów w Lekkoatletyce (ang. 2016 IAAF World U20 Championships) – zawody lekkoatletyczne, które odbyły się w Bydgoszczy na stadionie im. Zdzisława Krzyszkowiaka pomiędzy 19 i 24 lipca 2016 roku[1]. Decyzję o powierzeniu miastu organizacji zawodów podjęła 7 stycznia 2016 roku, w elektronicznym głosowaniu[2], Rada Międzynarodowego Stowarzyszenia Federacji Lekkoatletycznych[3]. Mistrzostwa Świata Juniorów w Lekkoatletyce 2016 Eugene 2014 Tampere 2018 Szczegóły turnieju Miejscowość Bydgoszcz Arena im. Z. Krzyszkowiaka Data otwarcia 19 lipca 2016 Data zamknięcia 24 lipca 2016 Lekkoatletyczne mistrzostwa świata juniorów odbywały się w Polsce drugi raz w historii – poprzednio gospodarzem zawodów była w roku 2008 także Bydgoszcz[4][5]. Pierwszy raz w historii jedno miasto dwukrotnie zostało gospodarzem imprezy tej rangi[3]. Impreza była szóstymi w historii Polski zawodami z kalendarza IAAF mającymi rangę globalnego czempionatu – wcześniej w 1987 odbyły się w Warszawie mistrzostwa świata w biegach przełajowych[6], Bydgoszcz organizowała w 1999 mistrzostwa świata juniorów młodszych[7], w 2008 mistrzostwa świata juniorów[8] i w 2010 mistrzostwa świata w biegach przełajowych[9] (stolica województwa kujawsko-pomorskiego zorganizowała także przełajowe mistrzostwa świata w 2013 roku[10]), a w 2014 roku odbyły się w Sopocie halowe mistrzostwa świata[11]. Finał biegu mężczyzn na 5000 m Wybór organizatoraEdytuj Początkowo gospodarzem zawodów Rada IAAF wybrała, w kwietniu 2014 roku w Eugene, Kazań – był on jedynym kandydatem do organizacji mistrzostw[12]. Jesienią 2015 roku, w związku ze skandalem dopingowym w Rosji, IAAF zawiesił w prawach członka Wszechrosyjską Federację Lekkiej Atletyki[13]. Na mocy tej decyzji Rosja straciła prawo do organizacji mistrzostw świata juniorów[13]. Na początku grudnia 2015 IAAF rozpoczął procedurę wyboru nowego gospodarza zawodów[2]. Wstępną aplikację do władz światowej lekkoatletyki zgłosiły wówczas trzy krajowe związki lekkoatletyczne: Australia (wysunęła kandydaturę Perth), Polska (Bydgoszcz) oraz Indie (nie wskazały konkretnego miasta, później ustalono, że będzie to Nowe Delhi)[14][15]. 22 grudnia 2015 ogłoszono, że Perth nie będzie ubiegać się o organizację zawodów – decyzję argumentowano zbyt krótkim czasem na przygotowanie mistrzostw[16]. 28 grudnia 2015 poinformowano, że ostatecznie wszystkich formalności związanych z procesem składania aplikacji dopełniła tylko strona polska, a Bydgoszcz pozostała jedynym kandydatem[17]. Po elektronicznym głosowaniu, 7 stycznia 2016, Bydgoszcz została wybrana na gospodarza 16. IAAF Mistrzostw Świata Juniorów, zastępując w roli organizatora tych zawodów Kazań[18]. W tym samym głosowaniu wybrano Rzym (w zastępstwie rosyjskiego miasta Czeboksary) na organizatora drużynowych mistrzostw świata w chodzie sportowym[19]. PrzygotowaniaEdytuj Na początku lutego Bydgoszcz pierwszy raz odwiedziła delegacja IAAF[20]. Podczas wizyty zaprezentowano, na specjalnej konferencji prasowej, logo mistrzostw, które w symbolicznych znakach odnosi się do Wisły i Brdy (rzek przepływających przez Bydgoszcz) oraz charakterystycznych budynków spichlerzy w centrum miasta[20][21]. W czasie wizytacji ustalono także, że wyremontowany zostanie stadion rozgrzewkowy oraz wymieniona zostanie tablica świetlna na stadionie im. Krzyszkowiaka[20]. Kolejna inspekcja przedstawicieli IAAF miała miejsce w drugiej połowie lutego – podczas niej w Bydgoszczy pojawiły się osoby odpowiedzialne za media oraz kwestie techniczne[22]. RezultatyEdytuj WJR – rekord świata juniorów | AJR – rekord kontynentu w kategorii juniorów | CR – rekord mistrzostw świata | NJR – rekord kraju w kategorii juniorów | NR – rekord kraju SB – najlepszy wynik w sezonie | WJL – najlepszy wynik na listach światowych juniorów w 2016 roku | PB – rekord życiowy MężczyźniEdytuj Konkurencja: 1. miejsce Rezultat 2. miejsce Rezultat 3. miejsce Rezultat Bieg na 100 m Noah Lyles 10,17 Filippo Tortu 10,24 Mario Burke 10,26 Bieg na 200 m Michael Norman 20,17 CR Tlotliso Leotlela 20,59 Nigel Ellis 20,63 Bieg na 400 m Abd al-Ilah Harun 44,81 =SB Wilbert London 45,27 PB Karabo Sibanda 45,45 Bieg na 800 m Kipyegon Bett 1:44,95 SB Willy Kiplimo Tarbei 1:45,50 Mostafa Smaili 1:46,02 Bieg na 1500 m Kumari Taki 3:48,63 Taresa Tolosa 3:48,77 Anthony Kiptoo 3:49,00 Bieg na 5000 m Selemon Barega 13:21,21 PB Djamal A. Direh 13:21,50 NJR Wesley Ledama 13:23,34 PB Bieg na 10 000 m Rodgers Kwemoi 27:25,23 CR Aron Kifle 27:26,20 NJR Jacob Kiplimo 27:26,68 PB Bieg na 3000 m z przeszkodami Amos Kirui 8:20,43 WJL Yemane Haileselassie 8:22,67 Getnet Wale 8:22,83 PB Bieg na 110 m przez płotki (99 cm) Marcus Krah 13,25 PB Amere Lattin 13,30 PB Takumu Furuya 13,31 AJR Bieg na 400 m przez płotki Jaheel Hyde 49,03 Taylor McLaughlin 49,45 PB Kyron McMaster 49,56 NJR Sztafeta 4 × 100 m Stany ZjednoczoneMichael NormanHakim MontgomeryBrandon TaylorNoah Lyles 38,93 WJL JaponiaIppei TakedaJun YamashitaWataru InuzukaKenta Oshima 39,01 AJR NiemcyRoger GurskiThomas BarthelNiels Torben GieseManuel Eitel 39,13 NJR Sztafeta 4 × 400 m Stany ZjednoczoneChampion AllisonAri CogdellKahmari MontgomeryWilbert London 3:02,39 WJL BotswanaOmphemetse PooBaboloki ThebeKarabo SibandaXholani Talane 3:02,81 AJR JamajkaAnthony CarpenterSean BaileyTerry Ricardo ThomasChristopher Taylor 3:04,83 SB Chód na 10 000 m Callum Wilkinson 40:41,62 WJL Jhonatan Amores 40:43,33 PB Salih Korkmaz 40:45,53 NJR Skok wzwyż Luis Enrique Zayas 2,27 WJL Darius Carbin 2,25 PB Mohamat Allamine Hamdi 2,23 PB Skok o tyczce Deakin Volz 5,65 PB Kurtis Marschall 5,55 Armand Duplantis 5,45 Skok w dal Maykel Massó 8,00 Miltiadis Tendoglu 7,91 Darcy Roper 7,88 SB Trójskok Lázaro Martínez 17,06 WJL Cristian Nápoles 16,62 Melvin Raffin 16,37 Pchnięcie kulą (6 kg) Konrad Bukowiecki DQ Andrei Toader DQ Bronson Osborn 21,27 PB Rzut dyskiem (1,75 kg) Mohamed Ibrahim Moaaz 63,63 NJR Oskar Stachnik 62,83 PB Hleb Żuk 61,70 PB Rzut młotem (6 kg) Bence Halász 80,93 Hlib Piskunow 79,58 PB Aleksi Jaakkola 77,88 Rzut oszczepem Neeraj Chopra 86,48 WJR Johannes Grobler 80,59 PB Anderson Peters 79,65 NJR Dziesięciobój (jun.) Niklas Kaul 8162 pkt. WJR Maksim Andraloits 8046 pkt. NJR Johannes Erm 7879 pkt. NJR KobietyEdytuj Konkurencja: 1. miejsce Rezultat 2. miejsce Rezultat 3. miejsce Rezultat Bieg na 100 m Candace Hill 11,07 CR Ewa Swoboda 11,12 NJR Khalifa St. Fort 11,18 Bieg na 200 m Edidiong Ofonime Odiong 22,84 NJR Evelyn Rivera 23,21 PB Estelle Raffai 23,48 Bieg na 400 m Tiffany James 51,32 WJL Lynna Irby 51,39 PB Junelle Bromfield 52,05 Bieg na 800 m Samantha Watson 2:04,52 Aaliyah Miller 2:05,06 Tigist Ketema 2:05,13 Bieg na 1500 m Adanech Anbesa 4:08,07 Fantu Worku 4:08,43 Christina Aragon 4:08,71 PB Bieg na 3000 m Beyenu Degefa 8:41,76 CR Dalila Abdulkadir Gosa 8:46,42 Konstanze Klosterhalfen 8:46,74 Bieg na 5000 m Kalkidan Fentie 15:29,64 PB Emmaculate Chepkirui 15:31,12 PB Bontu Rebitu 15:31,93 Bieg na 3000 m z przeszkodami Celliphine Chespol 9:25,15 CR Tigist Getnet 9:34,08 Agrie Belachew 9:37,17 PB Bieg na 100 m przez płotki Elwira Hierman 12,85 CR Rushelle Burton 12,87 NJR Tia Jones 12,89 Bieg na 400 m przez płotki Anna Cockrell 55,20 PB Shannon Kalawan 56,54 Xahria Santiago 56,90 SB Sztafeta 4 × 100 m Stany ZjednoczoneTia JonesTaylor BennettKaylor HarrisCandace Hill 43,69 WJL FrancjaTamara MurciaCynthia LeducFanny PeltierEstelle Raffai 44,05 NiemcyKatrin FehmKeshia Beverly KwadwoEleni FrommannChantal Butzek 44,18 SB Sztafeta 4 × 400 m Stany ZjednoczoneLynna IrbyAnna CockrellKarrington WintersSamantha Watson 3:29,11 WJL JamajkaShannon KalawanTiffany JamesStacey-Ann WilliamsJunelle Bromfield 3:31,01 SB KanadaXahria SantiagoAshlan BestNatassha McDonaldVictoria Tachinski 3:32,25 NJR Chód na 10 000 m Ma Zhenxia 45:18,46 WJR Noemi Stella 45:23,85 SB Yehualeye Beletew 45:33,69 AJR Skok w dal Yanis David 6,42 Sophie Weissenberg 6,40 Hilary Kpatcha 6,33 Trójskok Chen Ting 13,85 PB Konstadína Roméou 13,55 PB Georgiana-Iuliana Anitei 13,49 SB Skok wzwyż Michaela Hrubá 1,91 Ximena Lizbeth Esquivel 1,89 Julija Łewczenko 1,86 Skok o tyczce Angelica Moser 4,55 CR Robeilys Peinado 4,40 Wilma Murto 4,40 Pchnięcie kulą Alina Kenzel 17,58 WJL Song Jiayuan 16,36 PB Alyssa Wilson 16,33 Rzut dyskiem Kristina Rakočević 56,36 Kirsty Williams 53,91 PB Alexandra Emilianov 53,01 Rzut młotem Beatrice Nedberge Llano 64,33 Alexandra Hulley 63,47 Suvi Koskinen 62,49 Rzut oszczepem Klaudia Maruszewska 57,59 SB Jo-Ane van Dyk 57,32 SB Eda Tuğsuz 56,71 Siedmiobój Sarah Lagger 5960 pkt. Adriana Rodríguez 5925 pkt. PB Hanne Maudens 5881 pkt. PB Klasyfikacja medalowaEdytuj Medalistki biegu na 400 m przez płotki Złota żeńska sztafeta 4x100 m z USA Medaliści męskiej sztafety 4x100 m Miejsce Kraj Złoto Srebro Brąz Razem 1. Stany Zjednoczone 11 6 4 21 2. Kenia 5 2 2 9 3. Etiopia 4 2 4 10 4. Kuba 3 2 0 5 5. Jamajka 2 3 3 8 6. Polska 2 2 0 4 7. Niemcy 2 1 3 6 8. ChRL 2 1 0 3 9. Katar 2 0 1 3 10. Bahrajn 1 2 1 4 11. Francja 1 1 3 5 12. Białoruś 1 1 1 3 13. Austria 1 0 0 1 Czechy 1 0 0 1 Wielka Brytania 1 0 0 1 Węgry 1 0 0 1 Indie 1 0 0 1 Czarnogóra 1 0 0 1 Norwegia 1 0 0 1 Szwajcaria 1 0 0 1 21. Australia 0 3 1 4 22. Południowa Afryka 0 3 0 3 23. Erytrea 0 2 0 2 Grecja 0 2 0 2 Włochy 0 2 0 2 26. Botswana 0 1 1 2 Japonia 0 1 1 2 Rumunia 0 1 1 2 Ukraina 0 1 1 2 30. Kolumbia 0 1 0 1 Dżibuti 0 1 0 1 Ekwador 0 1 0 1 Meksyk 0 1 0 1 Wenezuela 0 1 0 1 35. Finlandia 0 0 3 3 36. Kanada 0 0 2 2 Turcja 0 0 2 2 38. Barbados 0 0 1 1 Belgia 0 0 1 1 Estonia 0 0 1 1 Grenada 0 0 1 1 Brytyjskie Wyspy Dziewicze 0 0 1 1 Maroko 0 0 1 1 Mołdawia 0 0 1 1 Szwecja 0 0 1 1 Trynidad i Tobago 0 0 1 1 Uganda 0 0 1 1 Rekordy świata juniorówEdytuj Konrad Bukowiecki – pobił rekord świata juniorów w pchnięciu kulą – 23,34 m[23] Neeraj Chopra – pobił WJR w rzucie oszczepem – 86,48 m Niklas Kaul pobił WJR w dziesięcioboju – 8162 pkt. Ma Zhenxia pobiła WJR w chodzie na 10 000 m wynikiem 45:18, 16. IAAF Mistrzostwa Świata Juniorów, Polski Związek Lekkiej Atletyki [dostęp 2016-01-15] (pol.). ↑ a b Maciej Jałoszyński, 7 stycznia poznamy organizatorów MŚ 2016, Polski Związek Lekkiej Atletyki [dostęp 2016-01-15] (pol.). ↑ a b Maciej Jałoszyński, Bydgoszcz gospodarzem Mistrzostw Świata Juniorów!, Polski Związek Lekkiej Atletyki [dostęp 2016-01-15] (pol.). ↑ Janusz Rozum, Daniel Grinberg, Zbigniew Jonik, Henryk Kurzyński, Leszek Luftam, Stefan Pietkiewicz, Tadeusz Wołejko: 90 lat polskiej lekkoatletyki 1919–2009. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2009. ISBN 978-83-902509-9-1. ↑ WJ Bydgoszcz POL 8 – 13 July 2008 / 12th IAAF World Junior Championships, [dostęp 2016-01-15] [zarchiwizowane z adresu 2016-01-29] (ang.). ↑ Tomasz Jurek, Ignacy Krzewiński, Bernard Woltmann (red.): Lekkoatletyka w Polsce 1919 – 1994. Warszawa: Polskie Towarzystwo Naukowe Kultury Fizycznej, 1994. ISBN 83-900895-5-6. ↑ Lionel Peters i Tomas Magnusson, World Youth Championships 1999, [dostęp 2016-01-15] [zarchiwizowane z adresu 2013-12-13] (ang.). ↑ 12th IAAF World Junior Championships – Bydgoszcz 2008, [dostęp 2016-01-15] (ang.). ↑ Janusz Rozum, Przełajowe Mistrzostwa Świata 2010 w Bydgoszczy!, Polski Związek Lekkiej Atletyki [dostęp 2016-01-15] (pol.). ↑ Rafał Bała, PRZEŁAJOWE MŚ 2013 W BYDGOSZCZY!, Polski Związek Lekkiej Atletyki [dostęp 2016-01-15] (pol.). ↑ 15th IAAF World Indoor Championships, ERGO Arena Sopot POL 7 – 9 March 2014 Indoor, [dostęp 2016-01-15] [zarchiwizowane z adresu 2016-01-29] (ang.). ↑ Maciej Jałoszyński, Mistrzostwa Świata Juniorów 2016 w Kazaniu, Polski Związek Lekkiej Atletyki [dostęp 2016-01-15] (pol.). ↑ a b Maciej Jałoszyński, Rada IAAF zawiesza członkostwo Rosji!, Polski Związek Lekkiej Atletyki [dostęp 2016-01-15] (pol.). ↑ Maciej Jałoszyński, Bydgoszcz chce zorganizować MŚJ w 2016!, Polski Związek Lekkiej Atletyki [dostęp 2016-01-15] (pol.). ↑ Janusz Rozum, Wieści la ze świata, Polski Związek Lekkiej Atletyki [dostęp 2016-01-15] (pol.). ↑ Maciej Jałoszyński, MŚJ 2016: Perth wycofuje swoją kandydaturę, Polski Związek Lekkiej Atletyki [dostęp 2016-01-15] (pol.). ↑ Maciej Jałoszyński, MŚJ 2016: tylko Bydgoszcz spełniła warunki, Polski Związek Lekkiej Atletyki [dostęp 2016-01-15] (pol.). ↑ Rome and Bydgoszcz to host reallocated 2016 IAAF World Athletics Series Events, IAAF [dostęp 2016-01-15] (ang.). ↑ Maciej Jałoszyński, Rzym organizatorem DMŚ w chodzie, Polski Związek Lekkiej Atletyki [dostęp 2016-01-15] (pol.). ↑ a b c Maciej Jałoszyński: Bydgoszcz 2016: za nami pierwsza wizyta IAAF (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 2016-02-06]. ↑ Logo unveiled for IAAF World U20 Championships Bydgoszcz 2016, IAAF [dostęp 2016-02-06] (ang.). ↑ Maciej Jałoszyński, MŚJ 2016: kolejna wizyta IAAF w Bydgoszczy, Polski Związek Lekkiej Atletyki [dostęp 2016-02-27] (pol.). ↑ Fenomenalny występ Polaka! Konrad Bukowiecki zdobył złoto i pobił rekord świata

mistrzostwa polski juniorów w lekkoatletyce 2016